Perfectie

Een perfectionist is niet geobsedeerd met Perfectie

Non-perfectionisten begrijpen perfectionisten vaak verkeerd, ze zien ze als zijnde geobsedeerd door perfectie. De term “perfectionist” impliceert een obsessie met perfectie, een obsessieve streven naar perfectie. Maar, vreemd genoeg, het is niet zo! Perfectionisme, is niet over het streven naar perfectie, maar over de psychologische, relationele en alles overheersende bijdragen van het volmaakt zijn.

Het helpt om het woord “obsessie” te begrijpen. Volgens het Online woordenboek betekend het werkwoord “obsederen” letterlijk “belegeren” van het Latijnse werkwoord “obsidere”, die op zijn beurt “tegenovergestelde zitten aan” betekent. Oorspronkelijk betekende het woord obsessie “een daad van belegeren” en verwees naar een militaire manoeuvre waarbij een bezettingsleger een vijandelijke stad omgeeft en belegert. Het leger dat een belangrijke stad belegert doet dit niet voor de lol. Soldaten zitten niet gewoon “tegenover” de vijand. Nee, het leger “zit” obsessief  rond een punt van militair belang omdat het geïnteresseerd is in het verkrijgen van controle er over.

Zelfde geld met perfectionisten: perfectionisten zijn niet alleen geobsedeerd door perfectie voor het verheven van het doel (Dit zou psychologisch wel gezonder zijn, dat word ook wel “primaire” of “esthetische” perfectionisme genoemd). Nee, voor perfectionisten, is het slechts een middel tot een doel.

De neurotische perfectionisme, bijvoorbeeld, heeft een “streven naar te hoge normen vanwege de vrees voor mislukking en zorgen over het teleur stellen van anderen” (Flett & Hewitt, 2002, p. 14). Daarom is het doel van de obsessie van de neurotische-perfectionist niet perfectie, maar de goedkeuring en de relationele beveiliging die wordt geleverd met het perfect zijn.

Met andere woorden, perfectionisten die streven naar perfectie is een dwang, geen obsessie, een middel tot een doel, geen doel op zich.

Perfectionisme als obsessieve compulsieve persoonlijkheidsstoornis

Hoewel perfectionisme niet als diagnostische word gezien, is het wel een essentieel kenmerk van de zogenaamde obsessieve compulsieve persoonlijkheidsstoornis (OCPS, niet te verwarren met een obsessieve compulsieve stoornis, OCS). OCPD wordt meestal gedefinieerd als ‘preoccupatie met perfectionisme, mentale en intermenselijke controle, en ordelijkheid ten koste van flexibiliteit, openheid en efficiëntie “(Pfohl & Blum, 1991).

Meer in het bijzonder, word obsessieve compulsieve persoonlijkheidsstoornis (OCPS) in verband gebracht met dergelijke eigenschappen zoals preoccupatie met details, overmatige toewijding aan werk en productiviteit ten koste van de vrije tijd, overmatige nauwgezetheid, zorgvuldigheid, starheid en stijfheid in de kwesties van moraal en ethiek, hamsteren of moeten hebben met weg gooien van versleten objecten die geen sentimentele waarde hebben, terughoudendheid in het delegeren van taken of om de controle af te staan of te onderwerpen aan andermans normen en zuinigheid (DSM-IV, 1994). OCPS klinkt een beetje als OCD, maar is het niet. Lees meer over de kenmerken van OCPS…

Perfectionisme: OCPS, geen OCS

Als een perfectionist, word je waarschijnlijk niet alleen verkeerd begrepen, maar ook verkeerd gediagnosticeerd als het hebben van obsessief-compulsieve stoornis. Maak je geen zorgen: terwijl je positief getest word voor sommige OCD trekken, is kans groot dat je het niet hebt. Om het verschil tussen de obsessieve compulsieve stoornis en obsessieve compulsieve persoonlijkheidsstoornis duidelijk te maken volgen hier voorbeelden van het onderscheid tussen obsessies en compulsief.

Obsessie Is geen Dwang

Een obsessie is een mentale preoccupatie, een terugkerende gedachte aan iets. Een dwang is een gang van actie die we nemen om onze obsessieve preoccupatie te verminderen.

Niet alle Obsessies zijn gelijk

Obsessies kan wenselijk zijn (of, in freudiaanse termen, ego-syntonische, dwz aangenaam voor iemands ego) of ongewenst (ego-dystonische, dwz onaangenaam voor iemands ego).

Een individu met een obsessieve compulsieve stoornis ervaart ego-dystonische (dwz onaangename, opdringerige, ongewenste) obsessies die leiden tot grote angst en hij/zij vertrouwt op repetitief gedrag of ook wel compulsies om de angst te verminderen.

Een persoon met een obsessieve compulsieve persoonlijkheidsstoornis, aan de andere kant, is geobsedeerd door het “juiste” te doen en het vermijden van fouten. Zo’n persoon ervaart hun obsessie met het “juist” zijn en het “juiste” doen van ding niet als een opdringerige gedachte, maar als een vrij gekozen filosofie van het leven.

Daarom ervaart een persoon met obsessieve-compulsieve persoonlijkheidsstoornis, of ook wel een perfectionist, zijn obsessie als wenselijk en ego-vriendelijk (of ego-syntonische). Zo’n persoon gelooft vurig in de rechtvaardigheid van zijn of haar normen en streeft dwangmatig deze normen na door middel van hun acties.

Kortom, Het kan zijn dat mensen met OCS en OCPS eveneens dwangmatig zijn bij het aanpakken van hun obsessies, ze verschillen in de vector van hun obsessies.

De mensen met OCS  willen hun obsessies niet, terwijl OCPSers, perfectionisten juist zweren bij die van hen.

Wat eet je van binnenuit op, Perfectionist?

Vraag jezelf maar af:
Wat eet mij op? Wat ben ik behoefte aan?

Waar streef ik naar: 
Perfectie, goedkeuring, zekerheid, validatie?

Vraag jezelf maar af: 
Waarom ben ik op zoek naar dit alles? Hoe ben ik niet compleet zonder dit allemaal? Wat is er mis? Heb ik dit echt nodig wat ik na jagen, of wil ik het gewoon? Wat zal goedkeuring bewijzen? Wat zal validatie valideren? Waar zal zekerheid mij tegen beschermen?

Vraag jezelf maar af:
Naar wiens stempel van goedkeuring moet ik streven en waarom? Wiens klopje op mijn rug geeft me kracht en  maakt me leven waardevol, zinvol? Wiens mening over mij aanbid ik, zoek ik op, ga ik tegemoet? Wie heeft de macht en de wijsheid om mij gerust te stellen van al mijn angsten en onzekerheden? Waarvan heb ik validatie, aandacht en erkenning nodig om mij zichtbaar en gerechtvaardigd te voelen in mijn bestaan?

Vervolgens vraag je zelf dan maar: 
Wie bevorderd deze personen / deze mensen om deze speciale status? Hoe hebben ze zo’n kracht, een dergelijke invloed verdient in mijn leven?

Slot Vraag:

Hoe ben je door al die jaren heen gekomen zonder dat te bereiken waar je nog achterna zit?

Denk er maar over na wat je van binnenuit op eet en leer hoe je je perfectionistisch honger kunt voeden van binnenuit..